Tot 50.000 Marokkaanse callcenter-banen op het spel door Franse wet
Vanaf 11 augustus mogen Franse bedrijven consumenten niet meer bellen voor commerciële doeleinden zonder hun uitdrukkelijke toestemming. Het Franse parlement nam die wet op 30 juni 2025 aan. Voor Marokko, dat zijn offshoring-sector voor meer dan 80 procent op de Franse markt heeft gebouwd, is dit een zware klap. Volgens Younes Sekkouri, Marokkaanse minister van Economische Inclusie, Kleine Ondernemingen, Werkgelegenheid en Vaardigheden, staan tussen de 40.000 en 50.000 banen op het spel.
Het gaat om een sector die Marokko de afgelopen twee decennia bewust als exportproduct heeft opgebouwd.
De minister erkent de omvang, de cijfers kloppen niet
Younes Sekkouri sprak in maart al van 40.000 tot 50.000 bedreigde banen. De Franse markt is goed voor meer dan 80 procent van de omzet van offshore klantenservicecentra, bedrijven in buitenlandse handen die vanuit Marokko werken.
Maar het getal van Sekkouri is vermoedelijk een onderschatting. Ayoub Saoud, secretaris-generaal van de FNCA, de Fédération Nationale des Centres d’Appels et des Métiers de l’Offshoring, wijst op een fundamenteel probleem: betrouwbare officiële statistieken over de sector bestaan niet.
“Er is een nogal verbazingwekkend gebrek aan overheidsstatistieken”, zei Saoud. Noch het HCP, het Haut-Commissariat au Plan, noch het Observatoire de l’Emploi “leveren nauwkeurige cijfers”. Er zijn weliswaar meer dan 600 officieel erkende callcenters, maar “vele anderen opereren zonder vergunning”, aldus Saoud.
Wat de wet precies verbiedt
De Franse wet is in opzet eenvoudig. Zonder voorafgaande uitdrukkelijke toestemming van de consument is elk commercieel prospectiegesprek verboden. De praktische gevolgen reiken ver buiten de Franse grenzen. Telefonische verkoop en klantenwerving zijn precies het werk dat grote delen van de Marokkaanse callcenter-sector bezighouden.
Bedrijven die vanuit Casablanca, Rabat of Fès Franse particulieren bellen met verzekeringsaanbiedingen, energiecontracten of internetabonnementen, verliezen na 11 augustus hun bestaansrecht tenzij zij beschikken over aantoonbare toestemmingslijsten. Die zijn in de praktijk nauwelijks op te bouwen in enkele weken.
Een structurele kwetsbaarheid, geen plotselinge crisis
De Franse wet maakt zichtbaar wat al langer speelt. Marokko’s callcenter-sector is extreem afhankelijk van één markt en één type werk. De offshoring-sector biedt wel stabiliteit, maar de zuivere telemarketing-tak heeft nooit een vergelijkbare spreiding opgebouwd.
Diversificatie richting Engelstalige markten of technische klantenservice is al jaren een beleidsprioriteit. Het tempo van die verschuiving staat nu in scherp contrast met de snelheid van de wetgeving in Parijs. De deadline van 11 augustus laat geen ruimte voor geleidelijke aanpassing.
Sekkouri sprak zich al in maart uit over de dreiging. Concrete plannen voor omscholing of sectorale steun zijn er tot dusver niet gekomen. De komende weken zal blijken of de Marokkaanse overheid alsnog met maatregelen komt voor de werknemers in de getroffen centra, of dat de stilte aanhoudt.