Marokko keurt 22 akkoorden goed: twee derde met Afrikaanse landen
Het Marokkaanse parlement heeft in één zitting 22 internationale verdragen goedgekeurd, waarvan het merendeel met Afrikaanse landen. Buitenlandminister Nasser Bourita lichtte de akkoorden toe tijdens een vergadering van het Huis van Afgevaardigden. De verdragen beslaan terreinen als douane, belastingen, transport, logistiek, justitiële samenwerking en defensie.
Van de 22 akkoorden zijn er 17 bilateraal en vijf multilateraal. Veertien gaan naar Afrikaanse landen: Guinea-Bissau, Tsjaad, Burundi, Ivoorkust, Malawi, Burkina Faso en Kameroen. De rest betreft partners als Azerbeidzjan, Pakistan en Oostenrijk.
Geen symboliek, maar resultaten
Wat opvalt aan deze akkoordenbatch is de toon waarin Bourita ze presenteerde. Marokko tekent niet langer overeenkomsten als diplomatiek visitekaartje. Elk akkoord wordt beoordeeld op toegevoegde waarde: diplomatiek, economisch, veiligheidsgebied of consulair. De nadruk ligt op uitvoering en meetbare resultaten.
Op economisch vlak gaat het om zeven concrete akkoorden: douanesamenwerking met Guinea-Bissau, belastingverdragen met Tsjaad en Burundi, transportakkoorden voor goederen en passagiers, een luchtvaartverdrag met Ivoorkust, wederzijdse erkenning van rijbewijzen met Tsjaad en logistieke samenwerking met Azerbeidzjan. Zeven andere akkoorden regelen rechtshulp in strafzaken, uitlevering en de overdracht van gedetineerden, onder meer met Malawi, Saudi-Arabië en Oostenrijk.
Drie militaire samenwerkingsakkoorden werden goedgekeurd met Burkina Faso, Kameroen en Azerbeidzjan. De vijf multilaterale verdragen regelen onder andere de vestiging van hoofdkantoren van regionale Afrikaanse organisaties in Rabat en de afstemming van Marokkaanse maritieme wetgeving op internationale conventies.
Dakhla en Laayoune als ondertekeningslocatie
Een aanzienlijk deel van de akkoorden werd niet in Rabat maar in Dakhla en Laayoune ondertekend, twee steden in de zuidelijke provincies. Dat is geen toeval. Door buitenlandse delegaties daar te ontvangen en akkoorden ter plaatse te ondertekenen, verankert Marokko de internationale aanwezigheid in die regio als vanzelfsprekend gegeven.
Afrika als primaire diplomatieke markt
Twee derde van de verdragen gaat naar Afrikaanse landen. Dat past in een patroon dat de afgelopen jaren zichtbaar is geworden: Marokko positioneert zich als Afrikaanse middengrote mogendheid met regionale infrastructuur, havencapaciteit via Tanger Med en een groeiend netwerk van luchtverbindingen en investeringen op het continent.
Voor de Marokkaanse diaspora is die Afrikaanse oriëntatie om twee redenen relevant. De logistieke en transportakkoorden raken aan handelsroutes die ook voor in Europa gevestigde Marokkaanse ondernemers van belang zijn. En de groeiende diplomatieke aanwezigheid van Marokko in Sub-Sahara Afrika versterkt de positie van het land als regionale schakel, wat op termijn doorwerkt in de waarde van investeringen en vastgoed in Marokko zelf.
Wat nu
De ratificatie is de formele stap. De uitvoering bepaalt de werkelijke waarde. Bourita benadrukte dat het Marokko te doen is om concrete resultaten. Of de transport- en logistiekakkoorden met landen als Azerbeidzjan en Guinea-Bissau daadwerkelijk tot meetbare handelsstromen leiden, zal de komende jaren moeten blijken. De multilaterale afspraken over de vestiging van Afrikaanse organisaties in Rabat geven alvast een indicatie van de richting: Marokko als continentaal knooppunt, niet alleen geografisch maar ook institutioneel.