Goudprijs in Marokko daalt met 30%, juweliers roepen op tot onderzoek

De goudprijs in Marokko is in een half jaar tijd met meer dan 30 procent gedaald, van 1.400 à 1.450 dirham per gram naar circa 950 dirham nu. Dat zegt Driss El Hazzaz, voorzitter van de Fédération marocaine des bijoutiers, tegen het economisch medium Médias24. Tegelijk trekt de federatie aan de bel: de goudmarkt in Marokko werkt structureel niet goed, en ze vraagt het Conseil de la concurrence om een onderzoek.

Vakantieseizoen, lagere prijs, maar toch

Voor wie deze zomer naar Marokko gaat en goud wil kopen, bruidsgoud voor de familie of gewoon als investering, lijkt het moment aantrekkelijk. Een gram goud kostte begin dit jaar nog bijna anderhalf keer zoveel. De daling volgt een bredere mondiale trend: internationaal bereikte de goudprijs een recordhoogte van ruim 5.600 dollar per troy ounce, om daarna fors terug te zakken. Begin juli stond de prijs rond de 4.000 dollar, mede door herlevende spanningen tussen Iran en de Verenigde Staten die op 13 juli zorgden voor een val van 3 procent op één dag.

Maar de Marokkaanse prijs volgt die internationale beweging niet één op één. Dat is precies waar juweliers al langer over klagen. Wie in een winkel in Casablanca of Marrakesh goud koopt, betaalt structureel meer dan de wereldmarktkoers zou rechtvaardigen. Transport, belastingen en marge zijn legitieme opslagen, erkent El Hazzaz, maar die verklaren niet alles. ‘We kunnen niet accepteren dat er afwijkingen zijn van 70, 120 of soms 150 dirham per gram zonder dat de consument weet hoe die precies zijn opgebouwd’, zei hij tegen Médias24.

Wie controleert het goud

De kern van het probleem zit bij de import. Buitenlandse goudbedrijven eisen doorgaans een vooruitbetaling van 80 tot 90 procent van de orderwaarde voordat ze leveren, een gebruikelijke bescherming bij grondstoffen met zulke scherpe koersschommelingen. Maar de Marokkaanse wisselkoersregulering laat slechts een beperkt percentage als vooruitbetaling toe. Het gevolg: de meeste Marokkaanse juweliers en handelaren kunnen helemaal niet rechtstreeks importeren.

Dat creëert een markt waar slechts een handvol operators de import wel voor elkaar krijgt, en daardoor de prijs- en leveringsvoorwaarden voor de hele sector bepaalt. ‘In de praktijk slagen alleen een paar operators erin om grondstoffen te importeren. Door de aanvoer te controleren kunnen ze hun prijzen en voorwaarden opleggen aan alle andere professionals’, aldus El Hazzaz. Die concentratie verklaart volgens hem een groot deel van de kloof tussen de internationale koers en de prijs die de consument in Marokko uiteindelijk betaalt.

Voorraden aan de hoge prijs

Voor juweliers zelf is de snelle daling nu ook een direct probleem. Velen hebben hun voorraad aangelegd toen het gram nog tussen de 1.300 en 1.450 dirham noteerde. Die sieraden liggen nu in de vitrine terwijl de marktprijs is gezakt naar 950 dirham. Wie nu verkoopt tegen marktprijs, verkoopt met verlies op de inkoopprijs.

El Hazzaz raadt zijn leden desondanks aan om gewoon door te verkopen. ‘De goudmarkt fluctueert voortdurend. Er zijn periodes waarin de juwelier een goede marge maakt en periodes waarin hij genoegen moet nemen met minder, of zelfs verlies. Je kunt niet inkopen als de prijs gunstig is en dan stoppen met verkopen als die daalt. De logica moet dezelfde blijven: blijven kopen en verkopen, ongeacht het niveau.’

Mededingingsautoriteit moet ingrijpen

Op 16 juli had de federatie een overleg gepland met het Conseil de la concurrence. Ze wil dat de mededingingsautoriteit een diepgaand onderzoek uitvoert naar hoe goud Marokko binnenkomt, welke partijen de aanvoerketen beheersen en hoe de eindprijs tot stand komt.

Daarnaast pleit de federatie voor een andere aanpak van de Marokkaanse goudproductie zelf. Marokko wint goud en vooral zilver, maar een groot deel van die productie verlaat het land als exportgoed, terwijl lokale ambachtslieden nauwelijks aan grondstoffen kunnen komen. De federatie vraagt niet om exportverboden, maar om een reservering van een deel van de nationale productie voor de binnenlandse markt.

Of het Conseil de la concurrence ook de wisselkoersregulering ter discussie kan stellen, is de vraag. Dat deel van het probleem ligt buiten het directe mandaat van een mededingingsautoriteit. De goudmarkt wordt dus niet transparanter door één onderzoek alleen.