Geen toegang tot uw gegevens: Minister Bourita stelt Marokkaanse diaspora gerust over nieuw belastingverdrag

Nasser Bourita, minister van Buitenlandse Zaken en Marokkanen in het Buitenland, heeft tijdens een zitting in het Huis van Afgevaardigden bevestigd dat de nieuwe belastingakkoorden die Marokko binnen de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) heeft geratificeerd, de diaspora buiten schot laten. Het parlement stemde in met vier multilaterale verdragen over de automatische uitwisseling van belastinginformatie. Bourita maakte in zijn toelichting een scherp onderscheid: de akkoorden gelden uitsluitend voor multinationale bedrijven met een jaaromzet van meer dan 750 miljoen euro.

Voor Marokkanen in Nederland die zich afvroegen of Rabat straks toegang krijgt tot hun bankgegevens, spaarrekeningen of vastgoedtransacties via internationale belastingkanalen: het antwoord is nee, althans niet via deze verdragen.

Wat de akkoorden wel en niet doen

De vier verdragen vallen binnen de Overeenkomst inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken van de OESO. De kern is een automatisch uitwisselingsmechanisme tussen belastingdiensten: de fiscus van het land waar het hoofdkantoor van een multinational zit, deelt gegevens met de fiscus van elk land waar die multinational actief is via dochterondernemingen of filialen.

Wat uitgewisseld wordt: de wereldwijde winstdistributie van zo’n concern, de betaalde belastingen per jurisdictie, en indicatoren van economische activiteit per land. Het doel is belastingontwijking aanpakken door te controleren of bedrijven daadwerkelijk belasting betalen waar zij economisch actief zijn.

Bourita formuleerde de reikwijdte in het parlement zonder ruimte voor interpretatie: “Het akkoord is niet van toepassing op individuen of natuurlijke personen, het raakt de Marokkaanse diaspora in het buitenland niet, het heeft geen betrekking op kleine of middelgrote ondernemingen, maar richt zich uitsluitend op multinationale ondernemingen met een jaaromzet van meer dan 750 miljoen euro.”

Waarom Bourita dit expliciet zei

Dat de minister dit zo nadrukkelijk afbakende is veelzeggend. Onder Marokkanen in het buitenland circuleren al langer zorgen over de vraag in hoeverre Marokko via internationale afspraken toegang kan krijgen tot financiële gegevens van de diaspora, met name bij vastgoedaankopen of overmakingen. Begrijpelijk ook: in Europa zien veel landen de fiscale transparantie-agenda als iets dat gewone spaarders en rekeninghouders treft.

Bourita positioneerde de Marokkaanse deelname aan dit OESO-kader ook strategisch. Marokko profileert zich niet als een land dat passief informatie ontvangt, maar als een actieve partner in internationale belastingsamenwerking. Dat onderscheid telt voor het reputatiedossier van Marokko als vestigingsplaats voor buitenlandse investeringen.

Wat dit betekent voor wie vastgoed koopt of geld overmaakt

De akkoorden veranderen niets aan de fiscale positie van Marokkanen die in Nederland werken en belasting betalen, geld overmaken naar familie, een appartement kopen in Nador of Al Hoceima, of een kleine zaak runnen in Marokko. Wie geen directeur of aandeelhouder is van een multinational boven de 750 miljoen euro omzet, valt buiten het bereik van deze verdragen.

De Marokkaans-Nederlandse ondernemer met een eenmanszaak of een bv valt er evenmin onder. MKB-bedrijven zijn expliciet uitgesloten, benadrukte Bourita.

Of die grens van 750 miljoen euro ook in toekomstige verdragen standhoudt, of dat Marokko op termijn bredere uitwisselingsafspraken sluit die dichter bij de individuele belastingplichtige komen, is een vraag die het parlement ongetwijfeld opnieuw zal stellen.