Auto met Nederlands kenteken in Marokko: diaspora-organisatie pleit voor driejaarsregeling
Diaspora-organisatie Cap Sud MRE heeft bij alle Marokkaanse politieke partijen een pakket van tien eisen ingediend, na vijftien jaar lobbywerk vanuit de gemeenschap. De meest concrete: de regel die je dwingt je Europese auto na zes maanden Marokko weer de grens over te rijden, moet worden vervangen door een driejaarsregeling. Dat meldde Hespress na een bijeenkomst bij de PPS (Hizb at-Taqaddum wal-Ishtirakia, een linkse oppositiepartij) in Rabat op vrijdag 8 augustus.
Wat er nu geldt
Wie met een in Nederland geregistreerde auto naar Marokko rijdt, krijgt bij de grens een tijdelijke toelating van 180 dagen per kalenderjaar. Dat staat vastgelegd in de Marokkaanse douanewet, artikelen 145 en 146. Overschrijd je die termijn, dan lopen de boetes op vanaf 1000 dirham na 1 maand tot 10.000 dirham na 6 maanden en riskeert de auto inbeslagname. Voor wie langer wil blijven, voor familie, voor werk of om te testen of terugkeren iets voor je is, is die grens een praktisch obstakel.
Het voorstel
Saalim Faqir, voorzitter van Cap Sud MRE, presenteerde tijdens de bijeenkomst een alternatief model: wie zijn auto langer dan zes maanden in Marokko wil houden, betaalt de volledige jaarlijkse wegenbelasting, plus een lokale technische keuring en een Marokkaanse verzekering. De auto mag dan tot drie jaar in het land blijven.
Fkire onderbouwde het voorstel met eigen berekeningen. Als 20 procent van de auto’s die jaarlijks met de diaspora meekomen in Marokko blijft, dat zijn volgens zijn schatting zo’n 72.000 voertuigen, levert dat de staat circa 87 miljoen dirham op aan directe belastinginkomsten. Inclusief verzekeringspremies, keuringen en onderhoud zou dat bedrag kunnen oplopen tot rond de 400 miljoen dirham. Zijn conclusie: de staat wint, de diaspora wint.
Vijftien jaar aan eisen, nu richting parlement
De auto-kwestie is één van de tien punten die Cap Sud MRE de afgelopen vijftien jaar heeft verzameld via verenigingswerk onder Marokkanen in het buitenland. Het doel is niet langer om die punten te presenteren op seizoensgebonden ontmoetingen met politici, de standaard formule waarbij er geluisterd wordt maar niets verandert, maar om ze als concrete wetgevingsvoorstellen in partijprogramma’s te verankeren.
Fkire bevestigde dat Cap Sud MRE bij alle politieke partijen heeft aangeklopt. De PPS was de eerste die een bijeenkomst organiseerde en de tien punten formeel in haar programma opnam.
De paradox die Benabdallah benoemt
Mohamed Nabil Benabdallah, secretaris-generaal van de PPS en voormalig minister van Huisvesting, steunde het initiatief maar plaatste het in een breder kader. Hij wees op een tegenstelling die moeilijk te negeren is: de diaspora vraagt om betere omstandigheden om terug te keren naar Marokko, terwijl tienduizenden jonge Marokkanen op dit moment juist proberen het land te verlaten.
Benabdallah sprak ook over vastgoedproblemen. Tijdens zijn periode als minister ontving hij volgens eigen zeggen veel klachten over inbeslagname van eigendommen van Marokkanen in het buitenland. Hij erkende dat er maatregelen zijn genomen, maar noemde die onvoldoende: een deel van de gedupeerden heeft na jaren van strijd nog steeds geen recht gekregen.
Hij maakte ook een onderscheid tussen verenigingswerk en politiek. Verenigingen signaleren en verzamelen; politieke partijen zetten eisen om in beleid. Dat is precies de stap die Cap Sud MRE nu probeert te forceren.
Wat er nu moet gebeuren
De tien punten liggen nu bij de PPS en worden aangeboden aan andere partijen. De volgende stap is dat ze worden omgezet in concrete wetgevingsvoorstellen die in het parlement kunnen worden ingediend. Een concrete datum daarvoor is nog niet bekendgemaakt.