Marokko op de Biënnale van Venetië: een Amazigh titel op het grootste kunstpodium ter wereld
Marokko is deze week vertegenwoordigd op de 61ste editie van de Biënnale van Venetië, een van de meest toonaangevende kunstbeurzen wereldwijd. Premier Aziz Akhannouch opende het Marokkaanse paviljoen vrijdag in het historische Venetiaanse Arsenaal. De inzending heet “Asǝṭṭa” en is een Tamazight-woord, een bewuste keuze die verder gaat dan esthetiek.
Amazigh op het wereldpodium
De titel “Asǝṭṭa” is niet toevallig gekozen. Het is een Tamazight-woord, de taal van de Amazigh-bevolking, die in Marokko officieel erkend is naast het Arabisch. Dat Marokko zijn officiële inzending op een van de meest bekeken kunsttentoonstellingen ter wereld in die taal presenteert, is een signaal.
Het project wordt geleid door kunstenares Amina Agueznay en curator Meryem Berrada. De inzending bestaat uit een installatie die textiel, geluid en ruimtelijke elementen combineert. Traditioneel Amazigh vakmanschap — zoals geweven stoffen en patronen — wordt verweven met hedendaagse artistieke vormen, waardoor de tentoonstelling een dialoog aangaat tussen erfgoed en moderniteit. Het thema sluit aan bij het overkoepelende motto van deze editie: “In Minor Keys.” De tentoonstelling loopt door tot november.
29 inzendingen, één winnaar
Het Marokkaanse ministerie van Jeugd, Cultuur en Communicatie schreef een open oproep uit voor het ontwerp van het paviljoen. Er kwamen 29 inzendingen binnen van Marokkaanse kunstenaars en curatoren. Een jury onder leiding van Mehdi Qotbi, voorzitter van de Nationale Museumstichting (FNM), koos het project van Agueznay en Berrada. Akhannouch werd bij de opening vergezeld door een grote delegatie, waaronder minister Mohamed Mehdi Bensaid en Marokkaans ambassadeur Youssef Balla.
Venetië als visitekaartje
De Biënnale van Venetië bestaat sinds 1895 en geldt als een van de zwaarst wegende adressen in de internationale kunstwereld. Landen investeren bewust in hun aanwezigheid: een paviljoen op het Arsenaal is geen toeristische attractie, maar een diplomatiek en cultureel statement.
Marokko kiest er nadrukkelijk voor om via hedendaagse kunst een verhaal te vertellen over wie het is, en in welke taal het dat doet. Dat het antwoord dit jaar deels in het Tamazight is, is voor iedereen met Rif-roots minstens de moeite van het opmerken waard.