Marokko heeft nog brandstof voor 51 dagen: wat staat er op het spel?
Marokko zit krap in zijn brandstofvoorraden. Volgens Tanja7 beschikt het land over diesel voor 51 dagen en benzine voor 55 dagen, terwijl de ruwe olieprijs op internationale markten rond de 108 dollar per vat noteert. Dat is bijna het dubbele van de 60 dollar waarmee de begroting voor 2026 werd opgesteld.
Geen eigen raffinagecapaciteit meer
Sinds de sluiting van de raffinaderij in Casablanca in 2015 importeert Marokko uitsluitend geraffineerde brandstof. Dat maakt het land structureel kwetsbaar voor prijsschommelingen en verstoringen in internationale toeleveringsketens. Het ministerie van Energietransitie en Duurzame Ontwikkeling zegt de inkoopbronnen te diversifiëren via Europa en de Verenigde Staten, maar de marges zijn smal. Steenkool en aardgas zijn tot eind juni 2026 veiliggesteld, wat enige buffer biedt voor de elektriciteitsproductie.
Pomprijzen omhoog, chauffeurs onder druk
De gevolgen zijn al voelbaar op straat. Tankstations verhoogden eind maart de diesel- en benzineprijzen met ongeveer 30 procent, als direct gevolg van de escalerende oliemarkten. De regering reageerde met het herinvoeren van steunmaatregelen voor de professionele vervoerssector: taxichauffeurs, bus- en vrachtwagenchauffeurs krijgen compensatie om hun operationele kosten te drukken. Het zijn precies de sectoren die de ruggengraat vormen van stedelijke mobiliteit en goederentransport in steden als Casablanca, Marrakesh en Tanger.
Begrotingsdruk en de IMF-vangnet
De begrotingsrekening loopt snel op. Bij een olieprijs van 108 dollar per vat loopt de overheid ver uit de pas met haar eigen aannames. Marokko beschikt over een flexibele kredietlijn van 4,5 miljard dollar bij het IMF (Internationaal Monetair Fonds), die activeerbaar wordt zodra de olieprijs de grens van 120 dollar per vat overschrijdt. Dat scenario is niet langer hypothetisch. Spanningen in het Midden-Oosten blijven de markt opjagen, en een verdere prijsstijging is niet uitgesloten.
Wat dit betekent voor de komende maanden
De Marokkaanse overheid speelt een dubbel spel: enerzijds de bevolking en het bedrijfsleven beschermen tegen stijgende energiekosten, anderzijds de overheidsfinanciën niet verder onder druk zetten. Subsidies zijn politiek aantrekkelijk maar budgettair kostbaar, zeker in een jaar waarin Marokko ook fors investeert in infrastructuur voor het WK 2030. De komende weken worden bepalend: als de olieprijzen niet dalen, staat Rabat voor een keuze tussen verdere subsidies of een verdere doorrekening aan de consument. Wie de energiepolitiek van Marokko volgt, weet dat die keuze zelden puur economisch is.