Marokkaanse notarissen leggen werk neer: wat klopt er van het 3500-dirhamgerucht?

Vanaf 13 april 2026 staken alle notarissen in Marokko onbepaald, meldt Tanja7. De Nationale Raad van Notarissen (het koepelorgaan van de Marokkaanse notarissenbranche) kondigt tegelijk een protestmars voor het parlement aan. De aanleiding is wetsvoorstel 16.22, een hervorming van het notarisambt die de beroepsgroep als existentiële bedreiging ziet.

Vier maanden escalatie

De staking van 13 april is de vierde en zwaarste actieronde. Eerder staakten notarissen al op 18 en 19 februari, van 2 tot 10 maart en van 18 maart tot 5 april. Elke ronde werd genegeerd of onvoldoende beantwoord door de overheid. De Kamer van Afgevaardigden (het Marokkaanse lagerhuis) keurde het wetsvoorstel in februari al goed; nu ligt het bij de Senaat.

Wat het wetsvoorstel wil

Wetsvoorstel 16.22 vervangt de bestaande wet 16.03 en beoogt het notarisambt te moderniseren: strengere toelatingsvoorwaarden, verplichte bijscholing, een nationale raad met rechtspersoonlijkheid en uitgebreid toezicht. De notarissen erkennen de noodzaak van modernisering niet, of in elk geval niet in deze vorm. Zij noemen het voorstel een “liquidatieplan” en stellen dat zij bij de voorbereiding volledig buitenspel zijn gezet.

Zes concrete eisen

De Nationale Raad formuleert zes eisen. Bovenaan staat de onmiddellijke intrekking of opschorting van het wetsvoorstel. Daarnaast eist de raad serieus overleg met de Marokkaanse premier Aziz Akhannouch en het ministerie van Justitie, volledige verwerking van eigen voorstellen én van amendementen van parlementaire fracties, en meer transparantie rond het beheer van tijdelijke geldstortingen bij huwelijkscontracten. Die moeten voortaan via aparte rekeningen bij het Deposito- en Beheerfonds (CDG, de Marokkaanse staatsinstelling die onder meer overheidsdeposito’s beheert) lopen. De raad wijst ook elke strafmaatregel in het voorstel af en eist waarborgen voor vrouwelijke notarissen.

Het gerucht van 3500 dirham

Op sociale media ging het verhaal rond dat notarissen een tariefverhoging voor huwelijkscontracten naar 3500 dirham eisen. Het zorgde voor brede verontwaardiging, ook onder Marokkanen in de diaspora voor wie een huwelijkscontract bij de notaris in Marokko een praktische realiteit is.

Het gerucht klopt niet. Wetsvoorstel 16.22 noemt geen enkel tarief. Artikel 19 van het voorstel stelt expliciet dat tarieven later worden vastgesteld bij uitvoeringsregeling, nadat de wet in werking treedt. De notarissen zelf hebben de geruchten ook ontkend: hun conflict gaat over regelgeving en beroepsautonomie, niet over servicetarieven.

Wie betaalt de rekening

De Nationale Raad stelt de regering volledig aansprakelijk voor de gevolgen van de dienstenstaking voor burgers. Huwelijken, vastgoedtransacties en andere rechtshandelingen die een notaris vereisen, lopen vertraging op. Voor Marokkanen in Nederland die dit jaar een akte willen laten opmaken, is het verstandig rekening te houden met een langere doorlooptijd.

Zolang de Senaat het wetsvoorstel niet aanpast en de regering geen serieus overleg opstart, heeft de beroepsgroep geen reden om terug te keren. De vraag is nu of Akhannouch de druk van een landelijke notarisstaking zwaarder weegt dan de politieke kosten van een wetswijziging.