Marokko en Nigeria plannen gasleiding-deal van 25 miljard dollar eind 2026
Marokko en Nigeria willen voor het einde van 2026 een akkoord tekenen voor de Afrikaanse Atlantische gasleiding, zo meldt Hespress op basis van een telefoongesprek tussen de Nigeriaanse minister van Buitenlandse Zaken Bianca Odumegwu-Ojukwu en haar Marokkaanse collega Nasser Bourita. De technische voorstudie is afgerond. Nu volgen de juridische en institutionele stappen.
Wat er op tafel ligt
De geplande leiding loopt ruim 6.900 kilometer langs de Atlantische kust van West-Afrika, passeert meer dan dertien landen en heeft een geraamde aanlegkost van 25 miljard dollar. De transportcapaciteit bedraagt 30 miljard kubieke meter gas per jaar. Dat maakt het een van de grootste energieprojecten op het Afrikaanse continent.
Het traject kiest bewust voor de Atlantische kustlijn. Daarmee omzeilt de leiding de instabiele Sahel-regio, wat de politieke en veiligheidsrisico’s beperkt.
Van studie naar handtekening
Zakaria Fairane, hoogleraar economie aan de Universiteit Mohammed V in Rabat, stelt dat het project nu een beslissende fase ingaat. Volgens hem gaat het niet alleen om een doorvoerroute voor Nigeriaans gas richting Europa, maar om een integratieproject voor West-Afrikaanse economieën die nu sterk afhankelijk zijn van landbouw en grondstofwinning. Goedkope en betrouwbare energie is een voorwaarde voor industrialisering.
Youssef Keraoui El Filali, voorzitter van het Marokkaans Centrum voor Bestuur en Management, voegt daar een geopolitieke laag aan toe. De Russische invasie van Oekraïne heeft de Europese vraag naar alternatieve gasroutes vergroot. Een leiding via Marokko positioneert het land als energieschakelpunt tussen Afrika en Europa, op een moment dat die positie strategisch meer waard is dan ooit.
Marokko als doorvoerland
Voor Marokko zelf betekent het project meer dan transit. De leiding voorziet ook in binnenlandse energielevering, wat de productiekosten voor Marokkaanse industrie kan verlagen. De gesprekken tussen Rabat en Abuja gingen ook over landbouwsamenwerking, kunstmestlevering en het reactiveren van een gezamenlijke handelsraad in het kader van de Afrikaanse vrijhandelszone AfCFTA.
Eind 2026 geldt als het eerste echte scharnierpunt: dan moet op papier staan wie wat bouwt, wie wat betaalt en wie wat krijgt.