Abdelwahab Doukkali (85) overleden: de stem die in elk Marokkaans huis klonk

Abdelwahab Doukkali, componist, acteur en een van de meest invloedrijke muzikanten in de moderne Marokkaanse geschiedenis, is op 85-jarige leeftijd overleden. Hij was tot aan zijn dood artistiek actief en werkte aan nieuwe projecten en concerten. Zijn overlijden treft een generatie die opgroeide met zijn cassettebandjes in de woonkamer.

Van Fez naar de hele Arabische wereld

Doukkali werd in 1941 geboren in Fez. Hij studeerde muziek, theater en schilderkunst en begon zijn professionele carrière in 1957, op een moment dat de Marokkaanse muziek haar moderne identiteit nog aan het vormen was. Zijn werk combineerde Marokkaanse muziekstijlen met klassieke Arabische teksten. Nummers als “Marsoul Al Hob” en “Kan Ya Makan” werden generatieoverstijgende klassiekers, niet alleen in Marokko maar in de hele Arabische wereld.

In 1991 riep de BBC hem uit tot Arabische Persoonlijkheid van het Jaar. In 1996 won hij de titel Beste Muzikale Schepper op het Internationaal Songfestival in Caïro. Hij ontving ook onderscheidingen van Frankrijk en het Vaticaan. In 2013 kende de Marokkaanse staat hem de Orde van Nationale Verdienste toe op het niveau van Commandeur.

“Er was niemand in onze generatie zonder zijn cassette”

Mofid Sebaai, een Marokkaanse muziekproducent, beschreef Doukkali als “een compleet artiest, een uitzonderlijk ambassadeur, en een mens vóór alles.” Sebaai had hem onlangs nog gesproken over een moderne herbewerking van een van zijn nummers. Volgens hem was Doukkali enthousiast en volgde hij de ontwikkelingen in de Marokkaanse en internationale muziekscene op de voet. “Er was niemand in onze generatie die geen cassette van Abdelwahab Doukkali had,” zei Sebaai.

Journalist Aziz Majdoub, die bevriend was met Doukkali, noemde het overlijden “een echte tragedie.” Hij benadrukte dat de zanger tot het einde werkte aan nieuwe projecten en concerten die hij binnenkort wilde geven. Zangeres Samira Said, die Doukkali al kende van haar kindertijd en vroege carrière, noemde hem “een reus” en zei dat zijn dood “het verlies van een heel artistiek geheugen” betekent. Volgens Said had Doukkali een unieke identiteit voor de Marokkaanse muziek gecreëerd en hele generaties beïnvloed door zijn stem, melodieën en podiumaanwezigheid.

Zijn muziek overleefde het cassette-tijdperk, de cd en de komst van streamingdiensten. Dat zegt genoeg.